Is CBD Toxisch voor de Lever? | Cannapio
De belangstelling voor cannabidiol (CBD) als genetisch materiaal groeit exponentieel in de verzamelwereld. Terwijl de meeste wetenschappelijke onderzoeken positieve eigenschappen van deze cannabisverbinding bevestigen, duiken er soms studies op die vraagtekens plaatsen. Recent verscheen er onderzoek dat suggereert dat CBD mogelijk schadelijk zou kunnen zijn voor de lever. Als experts in cannabisgenetica analyseren wij deze claims kritisch.
Cannabidiol: Genetische eigenschappen en chemische samenstelling
Cannabidiol werd in 1940 ontdekt door chemicus Roger Adams, die zijn carrière wijdde aan het bestuderen van cannabinoïden. Zijn baanbrekende werk resulteerde in 27 studies over de eigenschappen van deze fascinerende verbinding. Israëlische wetenschappers bouwden in 1963 verder op zijn onderzoek, waarbij ook andere bioactieve componenten in cannabis onder de loep werden genomen.
Het bijzondere aan CBD-rijke genetica is dat deze niet-psychoactieve eigenschappen bezit - er treden geen bewustzijnsveranderende effecten op. Deze eigenschap maakt CBD-genetica bijzonder interessant voor verzamelaars die de therapeutische profielen van verschillende cultivars bestuderen.
Moderne cannabisrassen met hoge CBD-gehaltes worden gekenmerkt door hun ontstekingsremmende, angstremmende en antipsychotische genetische profielen. In juni 2019 werd de eerste officiële CBD-gebaseerde medicatie genaamd "Epidiolex" goedgekeurd voor behandeling van zeldzame vormen van epilepsie bij kinderen.
CBD-rijke genetica toont ook neuroprotectieve eigenschappen, waarbij nervale cellen beschermd worden tegen zuurstoftekort. Uit gebruikerservaringen en wetenschappelijke studies blijkt dat deze genetische lijnen profielen kunnen hebben die geassocieerd worden met slaapbevorderende, eetlustopwekkende en pijnstillende eigenschappen.
Terpenenprofielen en extractiemethoden
In Europa zijn CBD-rijke zaden legaal verkrijgbaar als verzamelobjecten, mits ze afkomstig zijn van hennepvariëteiten met maximaal 0,3% THC-gehalte. THC zelf blijft een gereguleerde stof, maar industriële hennepgenetica valt onder de toegestane grenswaarden.
CBD wordt geëxtraheerd uit plantenmateriaal via verschillende methoden, waaronder CO2-extractie, ethanol-extractie of butaanextractie. Het eindproduct kan worden gemengd met draagoliën of verder gezuiverd tot CBD-isolaat in kristalvorm. Voor verzamelaars is het interessant om te weten dat verschillende extractiemethoden verschillende terpenenprofielen kunnen behouden.
Kritische analyse van het muizenonderzoek
Recent verscheen er een artikel in Forbes dat beweerde dat CBD mogelijk leverschade zou kunnen veroorzaken, vergelijkbaar met alcohol of andere toxische stoffen. Deze stelling was gebaseerd op onderzoek uitgevoerd door wetenschappers van de University of Arkansas, waarbij tests werden uitgevoerd op laboratoriummuizen.
Een cruciaal detail dat vaak over het hoofd wordt gezien: de muizen kregen dosissen die equivalent waren aan 0,25% van hun lichaamsgewicht. Voor een mens van 75 kilogram zou dit neerkomen op een dagelijkse dosis van ongeveer 188 gram cannabidiol - een astronomisch en volstrekt onrealistisch aantal.
De volledige studie is gepubliceerd in het tijdschrift Molecules van het Multidisciplinary Digital Publishing Institute (MDPI). Uit de onderzoeksgegevens blijkt dat "bij herhaalde toediening van CBD 75% van de muizen stierf bij een dosis van 615 mg/kg". Interessant genoeg werden deze doses toegediend aan slechts 6 dieren, wat betekent dat er 4,5 muizen stierven en 1,5 muizen overleefden.
Bij nadere analyse van het experimentele protocol kregen de muizen doses van 246-2460 mg/kg CBD. Per kilogram lichaamsgewicht werd ongeveer 2,5 gram van de stof toegediend, waarbij gebruik werd gemaakt van een hexaanextract. Hexaan is echter een bekende neurotoxine, terwijl in de industrie normaal gesproken ethanol, butaan of koolstofdioxide wordt gebruikt voor extractie.
Vergelijking met therapeutische dosissen
Ter vergelijking: Epidiolex, het CBD-gebaseerde medicijn voor epilepsie, heeft een maximaal aanbevolen dosis van 20 mg/kg - dat is 100 keer minder dan wat aan de muizen werd toegediend. Het onderzoek testte ook lagere dosissen van 61,5-615 mg/kg gedurende 10 opeenvolgende dagen, waarbij de onderzoekers beweerden dat deze hoeveelheden vergelijkbaar waren met menselijke dosissen.
De uiteindelijke resultaten toonden aan dat extreem hoge doses (738-2460 mg/kg) CBD veranderingen veroorzaakten in leverenzymen en genexpressie. Deze bevindingen gingen gepaard met de eerder genoemde sterfgevallen bij de hoogste dosering van 615 mg/kg.
Wetenschappelijke conclusies voor verzamelaars
Ondanks de alarmerende krantenkoppen moeten we concluderen dat de resultaten van dit muizenonderzoek niet relevant zijn voor de werkelijke effecten van CBD op de menselijke lever. De studie erkent zelf dat "hun doseringen niet kunnen worden vertaald naar het echte leven van gewone gebruikers".
Nog belangrijker is dat de studie benadrukt dat "bij muizen die CBD-doses van 184,5 mg/kg of lager kregen, geen toxicologische levereffecten of andere significante veranderingen werden waargenomen". Dit is vergelijkbaar met iemand die 20, 50 of zelfs 100 keer de normale dosis van een vrij verkrijgbare pijnstiller zou innemen.
Voor verzamelaars van cannabisrassen betekent dit dat CBD-rijke genetica, wanneer bestudeerd binnen normale parameters, geen aanleiding geeft tot bezorgdheid over potentiële toxiciteit. De genetische profielen van high-CBD cultivars blijven fascinerend studieobject voor hun unieke cannabinoïd- en terpenensamenstelling.
Dr. Koturbash, een van de betrokken onderzoekers, benadrukte in interviews dat zelfs Epidiolex waarschuwingslabels bevat - niet vanwege inherente toxiciteit, maar als standaard voorzorgsmaatregel voor alle farmaceutische producten.